Baszta Drawieńska w Reczu to miejsce, które zachowało ślady historycznej architektury obronnej, w tym resztki muru obronnego oraz warowni. W czasach średniowiecznych, gdy bezpieczeństwo mieszkańców miast zapewniały potężne mury z basztami i strażnicami, baszta ta pełniła ważną rolę jako jedna z dwóch bram wjazdowych do miasta.

     Kamienna brama, pochodząca z XIV wieku i mająca wysokość 15 metrów, stanowiła punkt startowy dla podróżnych zmierzających na wschód. To tędy prowadził trakt do Drawska, będący częścią tzw. „polskiej drogi”. W XIII wieku tę trasę przemierzali rycerze wyruszający na krucjaty, które organizowane były przez rycerstwo niemieckie, francuskie i angielskie w kierunku Prus, Litwy i Żmudzi. Wzdłuż tego szlaku można natknąć się na ślady działalności templariuszy, Krzyżaków oraz joannitów. Trakt ten pokrywał się częściowo z renomowanym szlakiem handlowym „Via Marchonis”, czyli „Drogą Margrabiów”, łączącym Berlin z Królewcem, a także z dzisiejszym Europejskim Szlakiem Cystersów.